Rodzice z dumą patrzyli na Ciebie i Twój naszyjnik z pokeballem. Matka natychmiast poszła po coś do sypialni, a ojciec podszedł do Ciebie:
- Synu! Pamiętaj aby nie stracić swoich marzeń. Wiem, że potrafisz je spełnić! - powiedział, po czym sięgnął do kieszeni i wyciągnął jakieś urządzenie. - Proszę! To nowiutki dex z zainstalowanymi aktualizacjami. Powie Ci wszystko o pokemonach, które tak bardzo kochasz.
Po tych słowach przytulił Cię mocno, aż pokeball zaczął Cię uwierać w klatkę piersiową. Po chwili weszła matka z plecakiem w rękach i powiedziała:
- Spakowałam Ci wszystko co mogłam tam upchać. Mam nadzieję, że poradzisz sobie w podróży.
Rodzice objęli się wzajemnie i patrzyli na Ciebie. W ich oczach dostrzegałeś już nie tylko dumę, ale także troskę i niepokój. Domyślałeś się, że taka decyzja nie jest łatwa dla rodziców, lecz byłeś przekonany iż ich nie zawiedziesz. Przez wyruszeniem pozostało Ci się już tylko pożegnać.

- Mamo... Nie trzeba było się tak trudzić. Przygotował bym się, ale... Jestem Ci za to strasznie wdzięczny. Ciężko mi jest opuszczać mój rodzinny dom, tych ludzi, przyjaciół... - Zacząłem gadać ze łzami w oczach - Potrafię je spełnić, ja to wiem. Mnie nic nie powstrzyma przed tym. Chcę pomścić śmierć prapraprapra dziadka... Dziękuję za PokeDex i wszystkie inne rzeczy, które dla mnie zrobiliście. Naprawdę Wam dziękuję... - Po chwili przytuliłem się do ojca i matki, a następnie powiedziałem do nich - Dobra, czas się żegnać... Nie lubię tego, więc... Do widzenia! - Po chwili wyszedłem z domu. Po paru chwilach usiadłem na jakiejś ławce i zobaczyłem co mam w plecaku.

Zatrzymałeś się na ławce, po czym zdjąłeś plecak i dokładnie go przeszukałeś. Matka spakowała Ci śpiwór, komórkę oraz mały, składany namiot. W bocznej przegrodzie znalazłeś też 2 kanapki i pudełko ciastek. Na dnie plecaka dostrzegłeś jeszcze portfel. W środku znalazłeś 300$ oraz kartkę.
" Synu! Wykorzystaj mądrze te pieniądze. Póki co nie mogliśmy Ci powierzyć więcej, ale bądź pewien, że co jakiś czas wpłacimy Ci na konto trochę grosza. Tata"
Słońce dogrzewało coraz mocniej. Powoli zaczynał Ci spływać pot z czoła. Chyba czas było poszukać jakiegoś miejsca do chwilowej przerwy i ukrycia się przed temperaturą.
Nagle spostrzegłeś idącą z zakupami Izumi. Dziewczyna chodziła kiedyś z Tobą do klasy, ale zrezygnowała z dalszej nauki, aby poświęcić się pomocy przy hodowli Miltanków jej rodziców. Miała na sobie niebieski top z odsłoniętym pępkiem, a takze dżinsowe spodenki do kolan, z poszarpanymi nogawkami.
- O cześć Kuba! - zawołała, gdy Cię spostrzegła. - Wybierasz się dokądś? - spytała patrząc na plecak.

'Dobre i to, że mam wogóle jakąś kasę... Może coś tam się jeszcze uzbiera w drodze...' - Pomyślałem i wstałem z tej ławki. Po drodze zacząłem się zastanawiać, czy ta podróż będzie dla mnie udana, a takż czy znajdę jakiegoś partnera, bądź też partnerkę do podróży. Po chwili przypomniało mi się o Izumi... -Witaj Izumi. Właśnie szedłem do Ciebie, miałem zamiar zaproponować Ci podróż Pokemon po Kanto. Jeśli chciałabyś iść ze mną... Nie ma problemu, pójdziesz do swojego domu, spakujesz się i pójdziemy razem. Jeśli nie... To cóż... Nic nie zrobię, choć nie będę zadowolony. - Powiedziałem.

Dziewczyna trochę się speszyła, po czym odpowiedziała:
- Przykro mi, ale nie mogę. Mam masę obowiązków w domu i przy Miltankach. Nie mogę Ci niestety towarzyszyć w podróży.
Lekko zawiedziony ruszyłeś dalej. Temperatura robiła się coraz wyższa i zaczynało Ci to już coraz bardziej doskwierać. W monotonnym szukaniu jakiegoś zacienionego miejsca, wypatrzyłeś dzikiego pokemona.

Wyglądał na nieco zmęczonego i nawet nie zwrócił na Ciebie uwagi.

Siadam niedaleko stworka i czekam na jego reakcję. 'Hmm... Może się mnie boi... Ciekawe co powie na Dratini'ego... A właśnie! Muszę go zeskanować Dexem!' Pomyślałem przypominając sobie o PokeDexie dostanym od rodziców. Po chwili odpinam kulkę z mojej piersi, wybieram Dratini'ego i skanuję go maszynką. Potem siadam pod jakimś zacienionym miejscem i obserwuje tego stworka. Zeskanowałem go PokeDexem. Czekałem tylko i wyłącznie na jego reakcję.

Przystanąłeś na chwilę i wypuściłeś Dratini'ego. Oto co powiedział Ci o nim dex:


Dratini #147
Płeć: Samiec
Happiness: 30%
Ataki: Wrap, Leer
Natura: Skryta
Umiejętność: Shed Skin (pokemon ma szansę na wyleczenie się z różnych dolegliwości podczas walki)
Opis: Pokemon smok, pre-ewolucja Dragonaira. Bardzo rzadki pokemon, którego niewielu ludzi ma okazję spotkać przez całe swoje życie. Najczęściej spotyka się tylko zrzucone przez niego skóry.

Potem chciałeś skierować urządzenia na pokemona, który stał nieopodal, ale przeliczyłeś się. Ptak właśnie biegł w kierunku Twojego smoka z zamiarem ataku. Widocznie nie spodobało mu się, że wypuściłeś pokemona i pomyślał, że chcesz go zaatakować. Patrzyłeś jak pokemon się zbliża i ledwo słyszałeś, co mówił pokedex.


Doduo #84
Ataki:?
Opis: Pokemon struś, pre-ewolucja Dodrio. Dowiedziono iż obie głowy tego nielota posiadają swój własny mózg, a także przekazują sobie emocje oraz informacje za pomocą telepatii.


Musiałeś coś wymyślić, bo Doduo wyglądał, na nieźle wkurzonego.

Ten post byl edytowany przez Rikimaru# Nov 24 2008, 02:51 PM

- No to kurde fajnie... Trzeba jakoś go zdezorientować... Wiem! Połóż się parę metrów przed nim, a następnie czekaj, aż zacznie atakować. Wtedy szybko posuń się do przodu, podnieś ogon i uderz nim w jego nogi. Następnie stań przy drzewie i sprowokuj go do ataku. Czekaj, aż się rozpędzi, a gdy będzie przy tobie, szybko odskocz i skocz mu na ciało. Użyj Wrapu na jego szyjach, pokazuj mu się raz z jednej, raz z drugiej strony, aby go zdezorientować. Wiem, że to ryzykowne, ale wierzę w Ciebie!

Dratini pokiwał łebkiem i przystąpił do kontrataku. Pierwsza część powiodła się w stu procentach. Doduo padł na ziemię, po tym jak Twój smok go podciął atakując jego nogi. Reszta taktyki okazała się niepotrzebna, bo jak zauważyłeś wcześniej ptak był zmęczony i nie miał siły się podnieść. Dratini nieco zawiedziony zbliżył się do Ciebie i spojrzał zawiedzionym wzrokiem.
- Hej zostaw go! To mój pokemon! - rozległ się głos gdzieś zza krzaków.
Odwróciłeś głowę i spostrzegłeś niewysokiego chłopaka z jakimś pokemonem na ramieniu.

- Ja pierwszy go zaatakowałem! Po prostu zwiał z pola walki! - dodał dzieciak.

- Dratini świetna walka, jestem z Ciebie zadowolony. Spisałeś się bardzo dobrze. - Pochwaliłem stworka, po chwili powiedziałem do chłopkaka - A to nie wiedziałem. Przepraszam, że go rozwaliłem, ale... Nie wiedziałem, że z nim walczysz. Możesz go złapać... Ja pójdę dalej. Powodzenia. - Po chwili podałem mu rękę, schowałem Dratini'ego do kulki i poszedłem w stronę Eurectak.

Chłopiec lekko się zdziwił po Twojej obojętnej odpowiedzi i podszedł do Doduo. Rzucił w niego pokeballem i po kilku chwilach za sobą usłyszałeś radosne wrzaski.
- Tak! Minun mamy już czwartego pokemona w drużynie! Taaak...
Ty jednak szedłeś przed siebie. Na marszu minęły Ci prawie dwie godziny, a po drodze nikogo nie spotkałeś. Nawet pokemony gdzieś się pochowały. Wreszcie dostrzegłeś oddaloną o kilkadziesiąt metrów tabliczkę. Kiedy dotarłeś na miejsce odczytałeś treść:
"<-- Ecruteak City - 2 km
Centrum wymiany --> 500 m"
- Hej Ty! - usłyszałeś głos za sobą. - Idziesz do Centrum wymiany? Jest tam masa świetnych pokemonów. Mam zamiar wymienić swojego Doduo na jakiegoś innego. Poza tym w okolicach kreci się dużo ciekawych gatunków pokemon.
Był to ten sam chłopiec, którego spotkałeś wcześniej.

Ten post byl edytowany przez Rikimaru# Dec 1 2008, 12:43 PM

'Hmm... Ściany mają uszy dzieciaku. To teraz czas na pójście w stronę centrum wymiany. Po drodze pochodzę po większości krzaków, aby znaleść jakiegoś interesującego stworka. Jeśli takowego znajdę to zatrzymuję się i zaczynam z nim walkę, a jeśli nie znajdę takiego przez jakieś półtorej godziny to ruszam strasznie zasmucony w stronę Eurectak.' - Pomyślałem sobie i poszedłem pomalutku w stronę Centrum Wymian.

Pozwoliłeś, aby dzieciak poszedł przodem i nie płoszył Ci pokemonów. Długo nie musiałeś szukać, bo już po jakichś piętnastu minutach od kiedy minąłeś tablicę, spotkałeś dzikiego stworka.

Zanim wypuściłeś Dratiniego zeskanowałeś ptaka dexem.

Spearow #21
Ataki:?
Opis: Pokemon ptak, pre-ewolucja Fearowa. Posiada bardzo ostry dziób, którego używa do obrony i szukania pożywienia. Mimo małych, niepozornych skrzydełek, potrafi przelecieć bardzo duże odległości bez odpoczynku.
Postanowiłeś z nim powalczyć, toteż wypuściłeś swojego smoczka, co niezbyt spodobało się dzikiemu stworkowi. Nastroszył pióra i rozłożył skrzydła jakby chciał Cię wystraszyć. Trzeba przyznać, że to całkiem niezły okaz tego gatunku.

- No i świeetnie. Przeciwnik już nie będzie płoszony przez jakiegoś młodego knypka, nie jest zmęczony - walczymy! Dratini, zacznij od czekania na ruch ze strony Spearowa. Staraj się go jakoś sprowokować, niech się zdenerwuje. Gdy będzie blisko Ciebie szybko odleć w bok i uderz go mocno ogonem. Następnie zacznij latać w okolicznych krzakach i w pewnym momencie stań i ukryj się w nich. Czekaj, aż zacznie Cię szukać, wtedy wyskocz, podleć do niego i użyj na nim Wrapu! - Powiedziałem.

Wypuściłeś Dratini'ego i wydałeś mu komendy. Smok cierpliwie czekał na pierwszy ruch ptaka. Spearow rozpoczął atak groźnym spojrzeniem co bardzo mocno speszyło Twojego pokemona. Przeciwnik wykorzystał ten moment i błyskawicznie zaatakował ostrym dziobem. Dratini przyjął kilka ciosów w głowę, po czym uderzył przeciwnika ogonem i odepchnął go. Następnie próbował odlecieć w krzaki, ale jego zdolności latania były mocno ograniczone ze względu na wiek i doświadczenie i połowę dystansu pokonał pełzając. Taktyka jednak ponownie się nie sprawdziła, gdyż bystre oczy Spearowa z łatwością dostrzegły niebieskie ciało smoka w zielonych zaroślach. Wytworzył silny podmuch wiatru za pomocą skrzydeł i wypchnął nim Dratini'ego z kryjówki. Musiałeś coś szybko wymyślić, bo walka mogła się skończyć Twoją przegraną.

- Dratini, mamy problem... Postaraj się go sprowokować. Drwij sobie z niego, rób co uważasz za skuteczne, by się wkurzył. Gdy będzie blisko Ciebie postaraj się przeturlać w bok i uderzyć ogonem prosto w jego głowę. Następnie postaraj sięwzlecieć w powietrze, nie lataj wysoko. Podleć pod drzewo i znów go sprowokuj. Czekaj, aż będzie blisko Ciebie i wtedy uskocz w dół! Jak się wbije w drzewo to uderz ogonem! - Powiedziałem.
_________________
Ehhh mam już dość tego typu odpisów... Mógłbyś na prawdę pisać coś więcej, prócz tego wyżej...
_________________
Nawet tutaj nie zaglądasz... Zamykam...

Ten post byl edytowany przez Rikimaru# Dec 17 2008, 09:14 PM