Nick: Izumi
Imię w grze: Izumi
Płeć: Mężczyzna
Początkowy region: Kanto
Początkowe miasto: Pallet Town
Wiek: 17 lat
Starter: Niech MG wylosuje
Fav.type: Grass
Przedmioty początkowe: Notatnik, ołówek, zdjęcie mamy
Charakter postaci:
Izumi jest spokojnym, poukładanym chłopcem. Uparcie dąży do celu. Pragnie odwiedzić wszystkie cztery regiony, w których będą czekać na niego nowe przygody i nowe Pokemony. Nie lubi osób samolubnych i złośliwych. Jest typem samotnika.
Przedmioty początkowe: Notatnik, ołówek, Zdjęcie mamy
Historia: Izumi urodził się w Pallet Town. Od najmłodszych lat pragnął być trenerem Pokemonów. Zawsze go interesowały. Wiedział, że to fascynujące stworzenia. Chciał je poznawać. Jako mały chłopiec przyglądał się nieco starszym osobom, jak wyruszają w swoją prawdziwą podróż życia. Wyobrażał sobie wtedy, że jest jedną z nich.
Jego matka zmarła, gdy ten był jeszcze dzieckiem. Od tamtej pory chłopiec nosił zdjęcie mamy przy sobie. Nigdy się z nim nie rozstawał. Gdy wstawał codziennie patrzył na nie. Wkrótce stało się to swoistego rodzaju rytuałem. Skutkiem tej śmierci było również zamknięcie się Izumi'ego na innych. Żył jakby w swoim świecie. W świecie swoich myśli i wyobrażeń. Był raczej samotnikiem więc nie miał za wielu kolegów. Nie miał z kim dzielić się swoimi przeżyciami i emocjami. Z każdą kolejną osobą opuszczającą Wioskę, chęć bycia Trenerem Pokemon narastała w Izumim. W końcu nadszedł czas na szkołę. Jego wyniki w nauce były imponujące. Ojciec bardzo go chwalił. Widać było jak przychodzi to chłopcu z łatwością. Pewnego dnia Izumi powiedział o swoim marzeniu tacie. Jego ojciec nie bardzo chciał by ten parał się profesją Trenera. Pragnął by był Naukowcem i zarabiał pieniądze. Uważał, że tylko to liczy się w życiu. Izumi uparcie dążył do obranego przez siebie celu. W końcu, gdy chłopiec skończył naukę i przygotowania do zostania jednym z najlepszych trenerów, został wezwany do pobliskiego Laboratorium. Dostał zaproszenie od niejakiego profesora Oak'a. Przeczuwał co będzie na niego tam czekać. W myślach szykuje już taktykę treningu z jego pupilem...Teraz miał okazję wyruszyć w swoją własną podróż. Będzie to niezapomniana przygoda. Mama pewnie byłaby z niego dumna...
Cel: Zostać Liderem w obojętne jakim Gymie, oraz być najsilniejszym spośród tej grupy.
Profesja: Trener --> Lider Gymu(W przyszłości)
Wygląd:user posted image
-----------------------------------

Wstałeś z łóżka. Umyłeś się i ubrałeś. Spojrzałeś się jeszcze raz na zdjęcie swojej mamy. Pożegnałeś się z ojcem. Ruszyłeś w stronę laboratorium. Przed wejściem zatrzymał cię jakiś chłopak.

- Ty też tu idziesz? Ja byłem pierwszy! - wykrzyknął
- Ech.. - westchnąłeś
A laboratorium wyszedł asystent, który oznajmił wam, że już możecie wejść.
W laboratorium było wiele przeróżnych maszyn. Zobaczyliście profesora.
- Jesteście. Wylosowano dla was Pokemony. To Sandshrew dla ciebie, Matt, a to Corsola dla ciebie, Izumi. - profesor wręczył wam PokeBalle.
Wypuściliście swoje Pokemony.
Przed tobą stanął Pokemon-koralowiec.

Przed Mattem zaś zmaterializował się Pokemon-mysz.

- Mam jeszcze dla was PokeDexy i PokeNavy. - powiedział profesor i wręczył wam wymienione przedmioty

Co Robisz?

Chciałem powiedzieć, iż to co jest w cudzysłowie, to myśli postaci. Kursywą będę oznaczał wypowiedzi postaci.

Noc była ciężka i nieprzespana. Myśli o przybyciu do Laboratorium Oak'a i dostaniu swojego pierwszego Pokemona nie dawała spać chłopcu. Przekręcał się wciąż na boki myśląc o tym. Gdy już udało mu się zasnąć, to ten stan nie potrwał za długo. Obudził go donośny dźwięk nastawionego budzika i Izumi musiał wstać. Wiedział, że już nadszedł czas. Po odbyciu porannej toalety popatrzył tylko na zdjęcie mamy. Po chwili dodał w myślach.
"Nie zawiodę Cię. Będę dobrym trenerem dla moich Pokemonów. Zobaczysz, że mi się uda..."
Zszedł na dół zjadł coś na szybko, spakował swoje rzeczy i pożegnał się z ojcem. Pożegnanie nie było długie. Trwało to chwilę. Nie okazywali uczuć na dużą skalę, jednak miłość, która ich łączyła była bardzo duża. Izumi nie dał się kropelkom łez wciskającym się w oczy. Musi być twardy i opanowany.
Po chwili nie było go już w rodzinnym domu. Świeże powietrze dotarło do jego nosa. Wziął głęboki oddech, po czym ruszył w stronę Laboratorium. Droga nie była długa. Ot, kilka minut. Jednak pojawiła się przeszkoda. A tą przeszkodą był inny młodzieniec. Jego wygląd świadczył o tym, że nie daje sobą pomiatać.
"Ah, to będzie trudna przeprawa...I co ja mu teraz powiem? Nie chce mnie przepuścić. Ale przecież nie będę się z nim bił".
Krótkie westchnienie zadziałało jak dźwięk wzywający pomoc. I tak też się stało. Z wnętrza budynku wyszedł jakiś asystent. Zaprosił ich do środka. Laboratorium było sterylnie czyste. Białe kafelki, czyste ściany, różne skomplikowane maszyny i urządzenia. Izumi patrzył na to wszystko z rozmarzeniem.
W końcu spotkali Profesora. Szybko i konkretnie oznajmił im co ma do powiedzenia i wręczył im Pokeballe. Chłopak nie wierzył własnym uszom.
"Corsola? Hm. To ciekawy i interesujący Pokemon. Zaraz zobaczymy co też potrafi..."
Izumi wypuścił Poka, a przed nim stanął nieregularny, różowy kształt. To była Corsola. Wydała z siebie jakieś zabawne dźwięki. Izumi schował sprzęt od Profesora, po czym wyjął Pokedex i przeskanował nim Corsolę.
- Zobaczymy co z Ciebie za Pokemon...

Ten post byl edytowany przez Izumi Oct 4 2008, 09:55 AM

Pokedex powiedział:


- Cor! Corsol! - wykrzynął Pokemon
Ponieważ nie było nic do roboty w laboratorium, wyszliście na zewnątrz. Miałeś jedynie jedną drogę, prowadzącą do Viridian.

Co Robisz?

Uśmiechnął się na widok Corsoli, który wydawał dźwięki. Cieszył się, że jest jego Pokemonem. Po kilku minutach spędzonych w Laboratorium pożegnał się z Profesorem i wyszedł. Schował swojego pierwszego Pokemona do Pokeballa i westchnął.
"Cóż. Pozostaje mi jedynie droga do Viridian. Trudno."
Po czym poszedł w jedynym możliwym kierunku.

Pisz w pierwszej osobie!
-------------

Poszedłeś prosto na północ, do Viridian. Droga była piękna, wszędzie rosło wiele drzew. Przeróżne Pokemony chowały się wśród drzew. Nagle zza krzaków wyleciał Pokemon-gołąb.

- Phhrrr! Pidgey! - wykrzyknął
Widocznie chciał walczyć.

Co Robisz?

Idąc, podziwiałem przyrodę jaka roztaczała się wokół mnie. Mnóstwo Pokemonów. Byłem pewien, że jakiegoś dziś jeszcze złapie. Okazja nadarzyła się sama. Jeden z wielu występujących tu Pidgeyów, wyrósł przede mną niespodziewanie. Jego bojowy nastrój ani trochę mnie nie przestraszył.
- Czas sprawdzić umiejętności bitewne Corsoli... - mruknąłem.
Wyjąłem swój PokeBall zza paska.
- Naprzód Corsola! - krzyknąłem i wypuściłem pupila, po czym podziwiałem jak mój Pokemon staje do walki.
- Wykorzystaj element zaskoczenia i zaatakuj Uderzeniem! Gdy uniknie Twojego ciosu i odleci, zaatakuj Bąbelkami. W razie gdybyś miał się bronić rób szybkie uniki! Wierzę w Ciebie!